Ochrona zdrowia ludności w odniesieniu do substancji promieniotwórczych w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi cz.III skażenia wody



Sprawozdawca: J. Merkes: Zasad związanych z tym tematem nie powinno się wprowadzać do programu Euroatom. Spowoduje to, że PE jako instytucja europejska nie będzie miał nad tym kontroli. Martwi to, że dyrektywy dotyczące wody pitnej nie są całkowicie wdrożone. Przepisy dotyczące skażenia wody muszą być ze sobą zgodne. Euroatom do tego nie pasuje.  Trzeba zapewnić ochronę konsumentów w kwestii wody pitnej. Trzeba polepszyć jakość wody. Dyrektywa powinna być przeglądana przynajmniej co 5 lat.

J. Brezina: Nie można mieszać ze sobą dokumentów opierających się na różnych podstawach prawnych. Należy to przeanalizować.

F. Hall: Coś co dotyczy tak ważnej kwestii jak zdrowie nie może być traktowane tak ogólnie w programie Euroatom. Bakterii z wody spożywczej można się łatwo pozbyć np. przez obróbkę cieplną. W przypadku substancji promieniotwórczej sprawa wygląda o wiele poważniej. Kluczowa jest przejrzystość.

Komisja Europejska: Zdaniem Komisji, Euroatom jest dobrym programem dla wody, ale KE jest gotowa do dyskusji na ten temat. W dyrektywie trzeba zwrócić uwagę na definicje. Należy ustalić granice – kiedy możemy mówić o skażeniu. Nic nie jest całkowicie wolne od skażenia promieniotwórczego.

Sprawozdawca: J. Merkes : Trzeba poszukać kompromisów. Bezpieczeństwo zdrowia ludzkiego jest czymś w czym udział powinien mieć PE. Ważne by ujednolicić to co dotyczy wody spożywczej. Jakość wody wg. Traktatu Lizbońskiego powinna być w dyrektywie dotyczącej wody. Nie może trafiać do Euroatomu tylko dlatego, że zawiera minimalne ilości substancji promieniotwórczych.