Ochrona zasobów wody pitnej Leinen Jo cz II skażenia wody



McAvan Linda Spółki wodne, które nie są właścicielami gruntów mają wiele problemów. Zachodzi konflikt interesów właścicieli gruntów i spółek pobierających wodę z tych terenów. Należy określić kto ma być odpowiedzialny, ponosić koszty utrzymania jakości gruntów.

Klass Christa Ochrona zasobów wody pitnej, podnoszenie jakości, unikanie skażenia wody i dostępności to stałe zadanie dla UE. Nie należy dopuścić do przepływu zbyt małej ilości wody w rurociągach, może to doprowadzić do ich zanieczyszczenia.

Davies Chris Konieczne jest odtwarzanie zasobów wodnych wokół miast. Na przykład Mexico City ma ten problem tzn. utrzymania poziomu wód gruntowych. Należy wyegzekwować stosowne działania do państw członkowskich.

Tatarella Salvatore Zachodzi powiązanie między brakiem wody a zmianami klimatycznymi. KE i PE musi poświęcić większą uwagę problematyce wody. Konieczna jest oszczędność w zakresie wody. Istotne są inne sposoby funkcjonowania różnych sektorów przemysłowych. Nie można dopuszczać do wykorzystywania wody pitnej w przemyśle np. huta żelaza we Włoszech. Ważne jest wprowadzenie inteligentnych liczników, instalacji na kranach mających na celu oszczędność. Trzeba gruntownie przyjrzeć się przepisom. Problemem jest brak rzetelnego zaangażowania. Konieczne jest przeciwdziałanie marnotrawstwu wody w rolnictwie. Trzeba doprowadzić do zróżnicowania upraw.

KE Struktury własności regulowane są na poziomie gmin. Powinno się prywatyzować spółki wodne na poziomie lokalnym. Ważne jest objęcie przepisami UE zamówień publicznych – przyznawania kontraktów spółkom państwowym. Odpowiedzialność za wybór najlepszego rozwiązania leży w gestii gminy. Teren jest własnością gminy. Działalność operacyjna leży w rękach prywatnych. Infrastrukturą zarządza monopolista prywatny. Istotny jest recykling wody. Wielokrotne wykorzystanie wody, lepsza gospodarka. Na przykład Cypr – 100% recykling ścieków, wykorzystywanych do irygacji. Działalność urbanistyczna, produkcyjna, rolna utrudnia ponowne zasilanie wód gruntowych. Konieczna jest budowa zbiorników retencyjnych i instalacji pozyskujących wodę deszczową. Konieczna jest oszczędność wody przy irygacji gruntów rolnych. 85% zużycia wody to irygacja w Europie południowej. Straty w rurociągach 30-40%. Ogromny potencjał oszczędności to naprawa rurociągów. Dostawcy wody muszą stosować najlepsze dostępne techniki.W małych spółkach wodnych naruszane są przepisy. Reforma WPR była zgodna z zapisami Dyrektywy Wodnej. Zrównoważone zużycie wody przez rolników musi być warunkiem wstępnym przyznawania wsparcia. Konieczne jest stosowanie się rolników do warunków Dyrektywy Wodnej. Oszczędność wody powinna być prowadzona w regionach o odpowiednich uwarunkowaniach. Niezbędne jest wycofanie 80% substancji fosfatów, również ze środków do zmywarek. Egzekwowanie Dyrektywy Wodnej musi być ambitniejsze. Zmiany klimatyczne są główną zachętą aby pracować nad gospodarką wodną. Występują dłuższe okresy opadów w Europie środkowej i wschodniej, powodzie ale również susze, pustynnienie. Należy pozyskiwać i magazynować nadmiar wody. Kultura oszczędzania wody w domach, budynkach publicznych, systemach nawadniana w rolnictwie, wodociągach jest priorytetem.